Burgers en bedrijven: verschil tussen versies

Uit NORA Online
Ga naar: navigatie, zoeken
(aangemaakt)
 
(categorie RFC 2022)
 
(3 tussenliggende versies door 2 gebruikers niet weergegeven)
Regel 1: Regel 1:
{{#element:
+
{{#Element:
|Paginanaam=Burgers en bedrijven
 
 
|Elementtype=Begrip
 
|Elementtype=Begrip
 
|Term=burgers en bedrijven
 
|Term=burgers en bedrijven
 
|Gebruik hoofdletters=Nee
 
|Gebruik hoofdletters=Nee
 +
|Synoniem=Persoon
 +
Natuurlijke persoon
 +
Niet-natuurlijke persoon
 +
Rechtspersoon
 
|Term met tooltip toelichten in heel NORA=Ja
 
|Term met tooltip toelichten in heel NORA=Ja
|Beschrijving=Met de term ‘burgers en bedrijven’ bedoelen we alle belanghebbenden van overheidsdienstverlening in de ruime zin van het woord. Zo moet in deze context een statushouder gezien worden als een burger en een overheidsinstelling als een bedrijf.
+
|Beschrijving=Met de term ‘burgers en bedrijven’ bedoelen we alle belanghebbenden van overheidsdienstverlening in de ruimste zin van het woord.
 +
|Toelichting=Daarmee is het in feite een verkorte schrijfwijze voor: burgers, bedrijven, instellingen, intermediairs en hun gemachtigden. <br>
 +
Zo kan in deze context een statushouder gezien worden als een burger.
 +
 
 +
Vanuit de GDI-Architectuur wordt dit begrip gevolgd, maar kan in oudere documenten nog een afwijking voorkomen. Verschillende termen worden gebruikt om de afnemers van overheidsdiensten te duiden zoals afnemers, burgers, bedrijven e.a. Vaak geven deze geen eenduidige volledig dekkende duiding van de bedoelde groep. De GDI-Architectuur hanteert daarom (inmiddels) meestal de termen “persoon” of “NP en NNP” of “Natuurlijk persoon en Niet Natuurlijk Persoon” om die doelgroep te duiden. Deze termen kunnen ook los van elkaar voorkomen om een deel van de populatie te duiden.
 +
 
 +
Daarnaast loopt de discussie in hoeverre overheidsorganisaties "diensten" verlenen aan andere overheidsorganisaties. Voor sommigen wordt dat gezien als "samenwerken" en niet als dienstverlenen.
 +
Wel lijkt er overeenstemming te zijn dat de principes van dienstverlening aan burgers en bedrijven ook kunnen gelden voor de overheidsorganisaties onderling.
 +
 
 +
In de context van overheidsdienstverlening wordt het woord "klant" doorgaans vermeden: burgers en bedrijven hebben immers geen vrije keuze wat betreft deze dienstverlening. Op dat punt wijkt het principieel af van private dienstverlening.
 
|Heeft bron=Werkgroep NORA Architectuur Principes
 
|Heeft bron=Werkgroep NORA Architectuur Principes
 +
|Vastgesteld in=NORA Gebruikersraad/2022-06-07
 +
|Is gerelateerd aan=GDI-Architectuur (GA)
 
}}
 
}}
{{Review kernwaarden ongestructureerd
+
[[Categorie:RFC 2022]]
|Categorie=Begrippen
 
}}[[Categorie:Review Kernwaarden van Dienstverlening]]
 

Huidige versie van 31 aug 2022 om 16:33

Tekening van boek met a en z er op
Onderdeel van Begrippenkader NORA


Beschrijving: Met de term ‘burgers en bedrijven’ bedoelen we alle belanghebbenden van overheidsdienstverlening in de ruimste zin van het woord.


Gebruikte synoniem(en): Persoon Natuurlijke persoon Niet-natuurlijke persoon Rechtspersoon
Bron: Werkgroep NORA Architectuur Principes
Vastgesteld in: NORA Gebruikersraad/2022-06-07
Toelichting: Daarmee is het in feite een verkorte schrijfwijze voor: burgers, bedrijven, instellingen, intermediairs en hun gemachtigden.
Zo kan in deze context een statushouder gezien worden als een burger.

Vanuit de GDI-Architectuur wordt dit begrip gevolgd, maar kan in oudere documenten nog een afwijking voorkomen. Verschillende termen worden gebruikt om de afnemers van overheidsdiensten te duiden zoals afnemers, burgers, bedrijven e.a. Vaak geven deze geen eenduidige volledig dekkende duiding van de bedoelde groep. De GDI-Architectuur hanteert daarom (inmiddels) meestal de termen “persoon” of “NP en NNP” of “Natuurlijk persoon en Niet Natuurlijk Persoon” om die doelgroep te duiden. Deze termen kunnen ook los van elkaar voorkomen om een deel van de populatie te duiden.

Daarnaast loopt de discussie in hoeverre overheidsorganisaties "diensten" verlenen aan andere overheidsorganisaties. Voor sommigen wordt dat gezien als "samenwerken" en niet als dienstverlenen. Wel lijkt er overeenstemming te zijn dat de principes van dienstverlening aan burgers en bedrijven ook kunnen gelden voor de overheidsorganisaties onderling.

In de context van overheidsdienstverlening wordt het woord "klant" doorgaans vermeden: burgers en bedrijven hebben immers geen vrije keuze wat betreft deze dienstverlening. Op dat punt wijkt het principieel af van private dienstverlening.


Wordt op andere pagina's toegelicht met een 'tooltip': Ja