basisregistratie

Uit NORA Online
Basisregistratie
Ga naar: navigatie, zoeken
De informatie op deze pagina is afkomstig uit het document Stelselarchitectuur van het heden (PDF, 1,73 MB) - samenvatting (PDF, 302 kB)

Tekening van boek met a en z er op
Onderdeel van Begrippenkader NORA

Definitie: Een bij wet als basisregistratie aangemerkte registratie.

Bron: Stelselarchitectuur van het Heden
Vastgesteld in: Stelselarchitectuur van het Heden
Toelichting: De basisregistratie is de elementaire bouwsteen van het Stelsel van Basisregistraties. Iedere basisregistratie bevat authentieke en meestal ook niet-authentieke gegevens. Een basisregistratie is dus geheel of gedeeltelijk een authentieke registratie en meestal ook deels een niet-authentieke registratie.

Kamerstuk 26 387 nummer 11 definieert een authentieke registratie als volgt: “Een kwalitatief hoogwaardig en met expliciete garanties voor de borging van die kwaliteit omkleed bestand van, gezien het geheel van wettelijke taken, vitale en/of veelvuldig en om uiteenlopende redenen benodigde gegevens over personen, instellingen, zaken, verrichtingen of gebeurtenissen, dat bij wet als de enig officieel erkende registratie voor de betreffende gegevens is aangemerkt en dat in het gehele land verplicht wordt gebruikt door alle overheidsinstanties, alsook zo mogelijk door private organisaties, tenzij het gebruik om zwaarwegende redenen zoals privacybescherming expliciet is uitgesloten.”[1]

In de wet of in een algemene maatregel van bestuur ligt vast welke gegevens van de basisregistratie authentiek zijn. Gegevens kunnen alleen authentiek zijn, als de overheid in kan staan voor de kwaliteit er van. Een basisregistratie bevat naast de authentieke, verplicht te gebruiken gegevens ook niet-authentieke gegevens waarvoor gebruik wenselijk is.

Iedere basisregistratie voldoet aan de volgende twaalf eisen:[2]

  1. De registratie is bij wet geregeld.
  2. De afnemers hebben een terugmeldplicht (voor de verplicht te gebruiken gegevens).
  3. De basisregistratie wordt verplicht gebruikt door de hele overheid (de verplichting geldt voor de authentieke gegevens die nodig zijn bij de uitvoering van publiekrechtelijke taken).
  4. Er is duidelijkheid over de aansprakelijkheid.
  5. De realisatie en exploitatie geschieden tegen redelijke kosten en er is eenduidigheid over de verdeling ervan.
  6. Er is duidelijkheid over inhoud en bereik van de registratie.
  7. Er zijn sluitende afspraken en procedures tussen de houder van het register enerzijds en de leveranciers en de afnemers van gegevens anderzijds.
  8. Er zijn duidelijke procedures met betrekking tot de toegankelijkheid van de basisregistratie.
  9. Er is een stringent regime van kwaliteitsborging.
  10. Er is vastgelegd dat en hoe afnemers van gegevens op een niet-vrijblijvende wijze betrokken worden bij de besluitvorming over de registratie.
  11. De positie van de basisregistratie binnen het Stelsel van Basisregistraties is duidelijk en de relaties met de basisregistraties zijn beschreven.
  12. De zeggenschap over de basisregistratie berust bij een bestuursorgaan en er is een minister verantwoordelijk voor het realiseren, respectievelijk het functioneren van de registratie.


Bij een basisregistratie zijn verschillende partijen in verschillende rollen betrokken:

  • De opdrachtgever is het voor de basisregistratie verantwoordelijke ministerie dat opdrachtgever is voor de ‘verstrekker’ (de beheerder van de landelijke voorziening).
  • De toezichthouder is er verantwoordelijk voor dat wordt toegezien of de basisregistratie conform eisen, afspraken en wetgeving opereert. Momenteel is het toezicht voor de meeste basisregistraties ingevuld met periodieke audits door onafhankelijke partijen in opdracht van de opdrachtgever en/of verstrekker en/of bronhouders.
  • Een bronhouder is verantwoordelijk voor het inwinnen en bijhouden van authentieke en nietauthentieke gegevens in een basisregistratie en voor het borgen van de kwaliteit van die gegevens.
  • De verstrekker (ook wel de beheerder of houder landelijke voorziening) is de partij die de landelijke voorziening voor het verstrekken van gegevens beheert, exploiteert en doorontwikkelt. De verstrekker is verantwoordelijk voor het verstrekken van de gegevens en voor het faciliteren van het gebruik.
  • Een afnemer is eenieder die gegevens afneemt van een basisregistratie voor gebruik in de eigen processen. Afnemers zijn zowel bestuursorganen met een publiekrechtelijke taak als private partijen die de gegevens gebruiken voor niet-publiekrechtelijke activiteiten.[3]


Referenties

  1. Gebaseerd op de definitie van 'authentieke registratie' in kamerbrief 26 387, Nr. 11, Actieprogramma Elektronische Overheid, 17 oktober 2001.
  2. Kamerstuk 26 387, nummer 18, Actieprogramma Elektronische Overheid, 3 maart 2003
  3. De definitie van ‘authentieke registratie’ in kamerbrief 26 387, Nr. 11 onderkent ook het mogelijke gebruik door private partijen. Kamerbrief
Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Hulpmiddelen